బ్రహ్మైవాహం కిల
కీర్తన వివరాలు
రాగం: నాథనామక్రియ
తాళం: ఆది తాళం
పల్లవి
బ్రహ్మైవాహం కిల
ప్రతిపదార్థం:
సద్గురు కృపయా: ఉత్తముడైన గురువు యొక్క అనుగ్రహం చేత
అహం: నేను
బ్రహ్మ ఏవ: బ్రహ్మమునే (పరమాత్మనే)
కిల: నిశ్చయముగా / నిజముగా
తాత్పర్యం:
సద్గురువుల అపారమైన కరుణాకటాక్షం వల్ల, నేను కేవలం ఈ శరీరాన్ని కాదని, సాక్షాత్తు ఆ పరబ్రహ్మ స్వరూపాన్నేనని నాకు నిశ్చయమైన అనుభవం కలిగింది.
విశేషాలు :
గురువు యొక్క ప్రాముఖ్యత: ఆత్మజ్ఞానం అనేది స్వయంకృషితో మాత్రమే రాదు. అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించి "నీవు బ్రహ్మవి" అని గుర్తుచేసే సద్గురువు కృప ఉంటేనే అది సాధ్యమని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
అద్వైత సిద్ధి: "నేను బ్రహ్మమును" (అహం బ్రహ్మాస్మి) అనే మహావాక్య అనుభూతిని ఈ పల్లవి చాటిచెబుతోంది.
మొదటి చరణం
1. బ్రహ్మైవాహం కిల గురుకృపయా చిన్మయబోధానందఘనం తత్ ॥ (బ్రహ్మ..)
ప్రతిపదార్థం:
తత్: ఆ పరబ్రహ్మము
చిన్మయ: జ్ఞానమయమైనది
బోధ: ఎరుక కలిగినది (తెలివి)
ఆనంద: సంతోష స్వరూపమైనది
ఘనం: ఘనీభూతమైనది / నిబిడీకృతమైనది
గురుకృపయా: గురువు దయ వలన
బ్రహ్మ ఏవ అహం: ఆ బ్రహ్మమే నేను
తాత్పర్యం:
ఏ బ్రహ్మము అయితే కేవలం జ్ఞానముతోను, బోధతోను, ఆనందముతోను నిండి నిబిడీకృతమై (ఘనీభవించి) ఉంటుందో, అట్టి జ్ఞానానంద స్వరూపమైన బ్రహ్మమే నేను! ఈ సత్యాన్ని గురువుగారి కరుణ ద్వారా నేను తెలుసుకున్నాను.
విశేషాలు :
చిన్మయ రూపం: బ్రహ్మము అనేది జడ పదార్థం కాదు. అది 'చిత్' అంటే చైతన్యం లేదా స్వయంప్రకాశకమైన తెలివి.
ఆనందఘనం: లౌకిక సుఖాలు తాత్కాలికం, కానీ బ్రహ్మానందం అనేది ఒక స్థితి. గడ్డకట్టిన ఆనందం (ఘనం) లాగా అది ఎప్పటికీ చెదిరిపోని నిత్య సుఖం.
రెండవ చరణం
2. శ్రుత్యంతైకనిరూపితమతులం
ప్రతిపదార్థం:
శ్రుత్యంత-ఏక-నిరూపితం: వేదాంతములచే (ఉపనిషత్తులచే) అద్వితీయమైనదిగా నిరూపించబడినది.
అతులం: సాటిలేనిది (ఉపమానము లేనిది).
సత్య-సుఖ-అమ్బుధి: సత్యము, ఆనందము అనే సముద్రము వంటిది.
సమరసం: ఎల్లప్పుడూ ఒకేరీతిగా ఉండేది (పెరుగుట, తరుగుట లేనిది).
అనఘమ్: పాపము లేనిది (నిర్మలమైనది).
తాత్పర్యం:
వేదాల అంతిమ భాగాలైన ఉపనిషత్తులు దేనినైతే అద్వితీయమైనదిగా నిరూపిస్తున్నాయో, దేనికైతే సాటిలేదో, ఏది సత్య మరియు ఆనంద సముద్రమో, ఏది ఎన్నటికీ మార్పు చెందనిదో (సమరసం), అట్టి పాపరహితమైన బ్రహ్మమే నేను!
విశేషాలు :
శ్రుత్యంత ప్రమాణం: బ్రహ్మమును కేవలం తర్కంతో తెలుసుకోలేము; వేద ప్రమాణం (శ్రుతి) ద్వారానే అది "ఏకము" అని తెలుస్తుంది.
అనంత సుఖం: లౌకిక సుఖాలు అల్పమైనవి, కానీ బ్రహ్మము 'సుఖాంబుధి' - అంటే అంతులేని ఆనంద సముద్రం.
నిత్యత్వం: లోకంలో అన్నీ పెరుగుతాయి లేదా తరుగుతాయి, కానీ బ్రహ్మము 'సమరసం' - అంటే ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండే నిత్య సత్యం.
మీరు అడిగిన మూడవ చరణాన్ని, చిత్రంలోని తాత్పర్యం మరియు వేదాంతార్థాలను జోడించి మరింత విపులంగా ఇక్కడ అందిస్తున్నాను:
మూడవ చరణం
3. కర్మాకర్మ వికర్మ విదూరం - నిర్మలసంవిదఖండపారమ్ ॥
ప్రతిపదార్థం:
కర్మ: శాస్త్రం విధించిన పనులు (చేయవలసినవి).
అకర్మ: పనులు చేయకపోవడం లేదా విహిత కర్మలను వదిలివేయడం.
వికర్మ: శాస్త్రం నిషద్ధించిన లేదా చేయకూడని పనులు.
విదూరం: వీటన్నిటికీ అత్యంత దూరమైనది (అతీతమైనది).
నిర్మల: మాలిన్యం లేని, స్వచ్ఛమైన.
సంవిత్: పరిపూర్ణ జ్ఞానము / చైతన్యము.
అఖండ: విభజించడానికి వీలులేనిది (ముక్కలు లేనిది).
పారమ్: అంతులేనిది / తీరము లేని అనంతమైనది.
తాత్పర్యం:
ఏ బ్రహ్మజ్ఞాన అనుభవంలో అయితే 'చేయదగిన పనులు (విధి)', 'చేయకూడని పనులు (నిషేధం)', మరియు 'కర్మ పరిత్యాగం' అనే ద్వంద్వాలకు తావుండదో, ఏది మాలిన్యం లేని స్వచ్ఛమైన జ్ఞాన స్వరూపమో, ఏది ఎటువంటి విభాగాలు లేని అఖండమైనదో, అట్టి అనంతమైన పరబ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు :
1. కర్మాతీత స్థితి (Transcendence of Action):
సాధారణంగా మనిషి తాను చేసే పనుల వల్ల (పుణ్యపాపాలు) బంధించబడతాడు. కానీ బ్రహ్మము ఏ క్రియలు చేయదు. "నేను బ్రహ్మమును" అని ఎరిగిన జ్ఞాని, తాను కర్తను కాదని తెలుసుకుంటాడు. కాబట్టి అతడికి కర్మ, అకర్మ, వికర్మలనే భేదాలు వర్తించవు. ఇది అత్యున్నతమైన 'నైష్కర్మ్య' స్థితి.
2. నిర్మల సంవిత్తు (Pure Consciousness):
మన బుద్ధిలో రాగద్వేషాలు, అజ్ఞానం అనే మాలిన్యాలు ఉంటాయి. కానీ బ్రహ్మము 'నిర్మల సంవిత్తు'. అంటే ఎటువంటి వికారాలు, ఆలోచనలు లేని నిర్మలమైన, స్వయంప్రకాశితమైన తెలివి.
3. అఖండత్వం (Indivisibility):
లోకంలో వస్తువులను దేశం (స్థలం), కాలం, వస్తువు అనే పరిమితులతో విభజించవచ్చు. కానీ బ్రహ్మము అఖండమైనది. అది సర్వవ్యాప్తమై, ఒకే రసంగా (ఏకరసంగా) ఉంటుంది. దానికి మొదలు, తుది అనే 'పారము' (గట్టు) లేదు, అది అనంతం.
నాలుగవ చరణం
4. నిరవధిసత్తా పదమజరం - నిరుపమ మహిమని నిహితమనీహమ్ ॥
ప్రతిపదార్థం:
నిరవధి: అవధులు లేని (ఎల్లలు లేని / అనంతమైన).
సత్తా-పదమ్: సత్య స్వరూపమైన స్థితి (ఎల్లప్పుడూ ఉండే ఉనికి).
అజరమ్: జర (ముసలితనము లేదా క్షీణత) లేనిది.
నిరుపమ: ఉపమ (పోలిక) లేనిది / సాటిలేనిది.
మహిమని: గొప్పతనము నందు (మహాత్మ్యము నందు).
నిహితమ్: నిలకడగా ఉన్నది / ప్రతిష్ఠితమై ఉన్నది.
అనీహమ్: ఈహ (కోరిక) లేనిది / నిశ్చలమైనది.
తాత్పర్యం:
ఏదైతే దేశ కాల వస్తువులనే హద్దులు లేని అనంత సత్యమో, దేనికైతే ఎన్నటికీ మార్పు లేదా క్షీణత (ముసలితనం) ఉండదో, ఏది సాటిలేని తన స్వయం మహిమలోనే తాను స్థిరంగా నిలిచి ఉంటుందో, ఎక్కడైతే ఏ కోరికా ఉదయించదో, అట్టి పరబ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు (ఉపశీర్షికలు):
1. నిరవధి సత్తా (Infinite Existence): లోకంలో ప్రతి వస్తువుకు ఒక హద్దు ఉంటుంది. కానీ బ్రహ్మము 'నిరవధి'. దానికి చావు పుట్టుకలు లేవు, అది ఎప్పుడూ ఉండే 'సత్' (ఉనికి). చిత్రంలోని తాత్పర్యం ప్రకారం ఇది "ఎన్నడూ ఏ వేళయందును మారని" నిత్య సత్యం.
2. అజరం - శైథిల్య రహితం (Ageless): శరీరానికి బాల్యం, యవ్వనం, కౌమారం, ముసలితనం (జర) అనే వికారాలు ఉంటాయి. కానీ ఆత్మ లేదా బ్రహ్మము వీటికి అతీతం. దానికి కొంచెము కూడా శైథిల్యము (decay) లేదని ఇక్కడ భావం.
3. స్వమహిమలో నిలిచినది (Self-Established): సాధారణంగా ఒక వస్తువు నిలబడాలంటే మరొక ఆధారం కావాలి (ఉదాహరణకు కుర్చీ నిలబడాలంటే నేల కావాలి). కానీ బ్రహ్మము తన మహిమలోనే తాను నిలిచి ఉంటుంది. దీనికి వేరే ఏ ఆధారము అవసరం లేదు. అందుకే ఇది "నిరుపమ మహిమని నిహితమ్".
4. అనీహం - కోరికలు లేని స్థితి (Desirelessness): మనసు ఉన్నచోట కోరికలు ఉంటాయి. కోరికలు ఉన్నచోట అశాంతి ఉంటుంది. కానీ బ్రహ్మము కోరికలు లేని పరిపూర్ణ స్థితి. సముద్రంలో కెరటాలు అణగిపోయినట్లు, బ్రహ్మజ్ఞానంలో కోరికలు ఉదయించవు.
ఐదవ చరణం
5. ఆశాపాతవినాశన చతురం
ప్రతిపదార్థం:
ఆశా-పాశ-వినాశన -చతురం: కోరికలనే గట్టి పాశములను (బంధాలను) అంతం చేయడంలో నేర్పరి అయినది.
కోశ-పంచక-అతీతం: అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయ అనే ఐదు కోశాలకు అతీతమైనది (వాటిని దాటినది).
అనంతమ్: అంతము లేనిది (దిగంతాలకు అతీతమైనది).
తాత్పర్యం:
కోరికలనే బంధాలను తెంచివేసే సామర్థ్యం కలది, అన్నమయాది పంచకోశాలను దాటిన తర్వాత అనుభవానికి అందేది, అంతము లేనిది అయిన ఆ బ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు (ఉపశీర్షికలు):
కోరికల విముక్తి: మనిషిని సంసారంలో బంధించేవి ఆశలు. బ్రహ్మానుభవం కలిగిన వెంటనే ఆ ఆశలనే పాశాలు పటాపంచలు అవుతాయి.
పంచకోశ వివేచన: మన శరీరం ఐదు పొరలతో (కోశాలతో) కప్పబడి ఉంటుంది.
అన్నమయ: స్థూల శరీరం.
ప్రాణమయ: ప్రాణ శక్తి.
మనోమయ: సంకల్ప వికల్పాలు.
విజ్ఞానమయ: బుద్ధి.
ఆనందమయ: కారణ శరీరం.
ఈ ఐదింటినీ దాటినప్పుడే అసలైన 'ఆత్మ' లేదా 'బ్రహ్మ' దర్శనం అవుతుంది.
అనంత తత్త్వం: దేశ, కాల, వస్తు పరిచ్ఛేదాలు లేని అంతులేని స్థితిని ఇది సూచిస్తుంది.
ఆరవ చరణం
6. కారణకారణమేకమనేకం కాలకాలకలిదోషవిహీనమ్ ॥ (బ్రహ్మ..)
ప్రతిపదార్థం:
కారణ-కారణం: అన్ని కారణములకు మూల కారణమైనది (జగత్తుకు మూలము).
ఏకం-అనేకం: అది నిజానికి ఒక్కటే (అద్వితీయం), కానీ చూసేవారికి అనేకముగా (ప్రపంచముగా) తోచునది.
కాల-కాల: కాలమునకు కూడా కాలమైనది (మృత్యువుకు మృత్యువు/మృత్యుంజయుడు).
కలి-దోష-విహీనమ్: కలికాలము యొక్క మాలిన్యము (పాపము) అంటనిది.
తాత్పర్యం:
లోకంలోని ప్రతి వస్తువుకు ఒక కారణం ఉంటుంది, కానీ దేనికైతే కారణం లేదో (స్వయంభువు), ఏది ఒక్కటైనా అనేకముగా భాసిస్తుందో, ఏది కాలమును కూడా శాసిస్తుందో (మృత్యువు లేనిదో), కలికాలపు దోషాలు దేనినైతే తాకలేవో, అట్టి పరబ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు
సర్వకారణం: మట్టి కుండకు కారణమైనట్లు, ఈ అనంత విశ్వానికి బ్రహ్మమే మూల కారణం. కానీ బ్రహ్మము పుట్టుక లేనిది (అజం).
కాలా తీతం: కాలం అనేది అందరినీ మింగివేస్తుంది, కానీ బ్రహ్మము కాలమునే మింగివేసే 'మహాకాలం'. అందుకే దానికి చావు లేదు.
నిర్దోషత్వం: 'కలి' అంటే కాలంలోని మురికి లేదా పాపం. బ్రహ్మము కాలానికే ఆధారం కాబట్టి, కాలంలోని దోషాలు దానికి అంటవు.
ఏడవ చరణం
7. అప్రమేయపదమఖిలాధారం - నిష్ప్రపంచ నిజ నిష్క్రియరూపమ్ ॥
ప్రతిపదార్థం:
అప్రమేయ-పదమ్: కొలవడానికి వీలుకాని స్థితి (ప్రమాణాలకు, తర్కానికి అందనిది).
అఖిల-ఆధారం: సమస్త విశ్వానికి (చరాచర సృష్టికి) మూలాధారమైనది.
నిష్ప్రపంచ: ప్రపంచము లేనిది (ప్రపంచమనే భ్రమ లేని నిర్మల స్థితి).
నిజ: సత్యమైన / సహజమైన.
నిష్క్రియ-రూపమ్: ఎటువంటి పనులు లేదా క్రియలు లేనిది (నిశ్చల స్వరూపం).
తాత్పర్యం:
ఎవరికీ, ఏ విధంగానూ కొలవడానికి వీలుకానిది, సమస్త విశ్వానికి ఏకైక ఆధారమైనది, ప్రపంచమనే ద్వంద్వాలు లేనిది మరియు ఎటువంటి క్రియలు లేని నిశ్చలమైన సత్య స్వరూపమేదో... అట్టి పరబ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు (ఉపశీర్షికలు):
1. అప్రమేయత్వం (Beyond Measure): మనం ఒక వస్తువును కళ్లతో చూసి లేదా తర్కంతో కొలిచి తెలుసుకోగలం. కానీ బ్రహ్మము "అప్రమేయము". చిత్రంలోని తాత్పర్యం ప్రకారం, బ్రహ్మము యొక్క పరిణామం ఇంత అని కొలవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. అది మన బుద్ధికి, ఊహలకు అందనంత గొప్పది.
2. అఖిలాధారం (Universal Support): సినిమాలోని బొమ్మలన్నింటికీ వెనుక ఉన్న తెర ఎలా ఆధారమో, ఈ జగత్తులోని అన్ని రూపాలకు బ్రహ్మమే ఆధారం. చిత్రంలో వివరించినట్లు "అది సర్వాధారము". అది లేకపోతే ఈ ప్రపంచానికి ఉనికి లేదు.
3. నిష్ప్రపంచం (Worldless State): "అచట ప్రపంచము లేదు" అని తాత్పర్యంలో ఉన్నట్లుగా, బ్రహ్మ స్థితిలో 'నేను-నీవు', 'మంచి-చెడు' అనే భేదాలతో కూడిన లోకం కనిపించదు. అది కేవలం ఏకత్వంతో కూడిన పరమ సత్యం.
4. నిష్క్రియ రూపం (Actionless Nature): బ్రహ్మము ఏ పనీ చేయదు, ఎక్కడికీ వెళ్ళదు. అది కేవలం సాక్షిగా ఉంటుంది. అక్కడ ఎటువంటి క్రియలు (Actions) ఉండవు. "అచట ఏవిధమైన క్రియయును లేదు" అని చిత్రంలోని తాత్పర్యం దీనిని ధ్రువీకరిస్తోంది. అది ఒక నిశ్చలమైన, ప్రశాంతమైన సముద్రం వంటిది.
ఎనిమిదవ చరణం
8. స్వప్రకాశశివమద్వయమనఘం నిష్ప్రతర్క్యమనపాయమకాయమ్ ॥ (బ్రహ్మ..)
ప్రతిపదార్థం:
స్వప్రకాశ: తనంతట తాను ప్రకాశించేది (ఇతర ఆధారము అవసరము లేనిది).
శివమ్: మంగళకరమైనది (శుభప్రదమైనది).
అద్వయమ్: రెండవది లేనిది (ఒక్కటే అయినది).
అనఘమ్: పుణ్యపాపములకు అతీతమైనది (నిర్మలమైనది).
నిష్ప్రతర్క్యమ్: తర్కమునకు లేదా ఊహలకు అందనిది.
అనపాయమ్: ఎన్నటికీ నాశనము లేనిది (అపాయము లేనిది).
అకాయమ్: శరీరము లేనిది (అశరీరి).
తాత్పర్యం:
ఏదైతే ఇతర కాంతి అవసరం లేకుండా తనంతట తాను వెలుగుతుందో, ఏది పరమ మంగళప్రదమో, ఏది అద్వితీయమో, ఏది తర్కానికి చిక్కదో, దేనికైతే నాశనం లేదో మరియు ఏది రూపం లేనిదో (శరీర రహితమో) – అట్టి పరబ్రహ్మమునే నేను!
విశేషాలు (ఉపశీర్షికలు):
స్వయంప్రకాశం: సూర్యచంద్రాదులు కూడా ఆత్మప్రకాశం చేతనే వెలుగుతున్నాయి. కానీ ఆత్మ (బ్రహ్మము) ప్రకాశించడానికి వేరే కాంతి అవసరం లేదు. అది 'జ్ఞాన కాంతి'.
శివ తత్త్వం: ఇక్కడ 'శివ' అంటే మంగళం అని అర్థం. సదాశివ బ్రహ్మేంద్రులు తన గురువుగారిని కూడా ఈ పదంతో స్మరిస్తున్నారు.
అద్వయం - అకాయం: ప్రపంచమంతా ద్వంద్వాలతో (సుఖదుఃఖాలు, లాభనష్టాలు) నిండి ఉంది, కానీ బ్రహ్మము 'అద్వయం' (రెండవది లేనిది). అలాగే దీనికి భౌతిక శరీరం లేదు కాబట్టి, శరీరానికి కలిగే వ్యాధులు, మరణం దీనికి ఉండవు.
నిష్ప్రతర్క్యం: మనం దేనినైనా బుద్ధితో ఊహించగలం, కానీ ఊహించే బుద్ధికే ఆధారమైన బ్రహ్మమును ఊహలతో పట్టుకోలేము.
ముగింపు :
ఈ కీర్తన ద్వారా సదాశివ బ్రహ్మేంద్రులు "అహం బ్రహ్మాస్మి" (నేనే బ్రహ్మమును) అనే వేదాంత పరమార్థాన్ని అత్యంత సులభంగా, లయాత్మకంగా బోధించారు. సాధకుడు తనను తాను దేహంగా కాక, అనంతమైన బ్రహ్మంగా భావించినప్పుడు మోక్షం లభిస్తుందని ఈ కీర్తన సందేశం.
No comments:
Post a Comment