ఖేలతి పిండాండే
కీర్తన: ఖేలతి పిండాండే
రాగం: తోడి
తాళం: ఆది తాళం
పల్లవి:
ఖేలతి పిండాండే భగవాన్ – ఖేలతి పిండాండే
ప్రతిపదార్థం:
ఖేలతి: క్రీడిస్తున్నాడు (ఆడుకుంటున్నాడు).
పిండాండే: ఈ దేహమనే బ్రహ్మాండంలో (శరీరంలో).
భగవాన్: ఆ భగవంతుడు / పరమాత్మ.
తాత్పర్యం: అనంతమైన బ్రహ్మాండమంతటా నిండి ఉన్న ఆ పరమాత్మ, ఇప్పుడు నా యొక్క ఈ చిన్న దేహంలో (పిండాండంలో) ఆనందంగా విహరిస్తూ క్రీడిస్తున్నాడు.
చరణం 1:
హంసః సోహం హంసః సోహం | హంసః సోహం సోహమితి ||
తాత్పర్యం: ఆ పరమాత్మ నా దేహంలో నిరంతరం "హంసః - సోహం" అంటూ జపిస్తూ క్రీడిస్తున్నాడు.
విశేషం (శ్వాస రహస్యం): మనం గాలిని పీల్చినప్పుడు 'హం' అనే ధ్వని, వదిలినప్పుడు 'సః' అనే ధ్వని వస్తుంది. దీన్నే 'హంస' మంత్రం అంటారు. లోపలికి పీల్చిన ఉచ్ఛ్వాసాన్ని, బయటకి వదిలే నిశ్వాసాన్ని కలిపి గమనిస్తే అది "సోహం" (సః + అహం = ఆయనే నేను) గా మారుతుంది.
హ కారము = శివ స్వరూపం (పురుష తత్త్వం).
స కారము = శక్తి స్వరూపం (ప్రకృతి తత్త్వం).
అంటే మనలో జరుగుతున్న ప్రతి శ్వాస శివ-శక్తుల కలయికే.
చరణం 2:
పరమాత్మాహం పరిపూర్ణోహం | బ్రహ్మైవాహమహం బ్రహ్మేతి ||
తాత్పర్యం: "నేనే పరమాత్మను, నేనే పరిపూర్ణుడను, నేనే బ్రహ్మమును, బ్రహ్మమే నేను" అని భగవంతుడు నా శరీరంలో ఉండి ఘోషిస్తున్నాడు.
విశేషం (అద్వైత సిద్ధి): దేవుడు ఎక్కడో లేడు, నాలోనే ఉన్నాడు. నేను పరిమితుడనైన జీవుడిని కాను, అనంతమైన బ్రహ్మ స్వరూపాన్నని తెలుసుకోవడమే ఈ చరణం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.
చరణం 3:
త్వక్ చక్షుః శ్రుతి జిహ్వాఘ్రాణే | పంచవిధప్రాణోపస్థానే ||
తాత్పర్యం: చర్మము (స్పర్శ), కళ్లు (చూపు), చెవులు (వినికిడి), నాలుక (రుచి), ముక్కు (వాసన) అనే ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలలోనూ.. అలాగే ప్రాణ, అపానాది పంచ ప్రాణాలలోనూ ఆ పరమాత్మే ఉండి క్రీడిస్తున్నాడు.
విశేషం: మన దేహంలోని ఇంద్రియ వ్యాపారాలన్నీ ఆ దైవశక్తి వల్లే జరుగుతున్నాయని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
చరణం 4:
శబ్దస్పర్శరసాదికమాత్రే | సాత్త్వికరాజసతామసమిత్రే ||
తాత్పర్యం: శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధాలనే విషయాలలోనూ.. సత్త్వ, రజ, తమ అనే మూడు గుణాల కలయికలోనూ ఆ భగవంతుడే విహరిస్తున్నాడు.
విశేషం: ప్రకృతిలోని గుణాలు, విషయాలు ఏవైనా సరే, వాటన్నిటికీ ఆధారం ఆ పరమాత్మ శక్తే.
చరణం 5:
బుద్ధిమనశ్చిత్తాహంకారే | భూజలతేజోగగనసమీరే ||
తాత్పర్యం: మనస్సు, బుద్ధి, చిత్తము, అహంకారము అనే అంతఃకరణ చతుష్టయంలోనూ.. అలాగే పృథ్వి (నేల), జలం (నీరు), తేజస్సు (అగ్ని), వాయువు (గాలి), ఆకాశం అనే పంచభూతాలలోనూ ఆ పరమాత్మ క్రీడావిహారం నిరంతరం సాగుతోంది.
చరణం 6:
పరమహంసరూపేణ విహర్తా | బ్రహ్మవిష్ణురుద్రాదికకర్తా ||
తాత్పర్యం: బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులకు మూల కారణమైన ఆ దైవమే, నా దేహంలో 'పరమహంస' రూపంలో (జ్ఞాని రూపంలో) విహరిస్తున్నాడు.
విశేషం (గురు తత్త్వం): పరమహంసలైన యోగీంద్రుల రూపంలో లోకానికి జ్ఞానాన్ని బోధించే సదాశివ బ్రహ్మేంద్రుల గురువుల తత్త్వం కూడా ఇక్కడ స్మరించబడింది.
ముఖ్య విశేషాలు (సారాంశం):
క్రీడా విహారం: భగవంతుడు ఈ సృష్టిని, మన దేహాన్ని ఒక ఆటలా (లీలగా) భావించి ఆడుతున్నాడు. దీన్ని అర్థం చేసుకుంటే జీవితంలో దుఃఖం ఉండదు.
సాధన రహస్యం: ఉత్తమ సాధకుడు తన శ్వాసపై (ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసలపై) దృష్టి నిలిపి, "సోహం" భావనతో ధ్యానిస్తే బ్రహ్మైక్యాన్ని (మోక్షాన్ని) పొందుతాడు.
సందేశం: "సాధన చేయనివానికి ఏమీ లభించదు". కేవలం పుస్తకాలు చదివితే సరిపోదు, అనుభూతిలోకి తెచ్చుకోవాలని ఈ కీర్తన హెచ్చరిస్తోంది.
No comments:
Post a Comment